Escitil (escitalopram): na co działa, skutki uboczne i zasady stosowania

Escitil to lek na receptę (Rp) zawierający escitalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Według Charakterystyki Produktu Leczniczego jest stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzenia lęku panicznego, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. O jego włączeniu, dawce i czasie leczenia decyduje lekarz.

Zamawiam e-receptę opłata tylko za e-konsultację, o recepcie decyduje lekarz

Zanim zaczniesz albo zmienisz dawkę. Na początku leczenia i po każdej zmianie dawki lęk, niepokój, a u części osób także myśli samobójcze mogą przejściowo się nasilić - dotyczy to zwłaszcza osób poniżej 25. roku życia. W tym czasie warto, by także bliscy uważnie obserwowali samopoczucie chorego. Jeżeli takie myśli przybierają na sile, niezwłocznie porozmawiaj z lekarzem. Kryzys psychiczny: 116 123 (całodobowo). Zagrożenie życia: 112.

Escitil - co to za lek i jak działa

Escitil jest produktem leczniczym firmy Egis Pharmaceuticals, dostępnym w postaci tabletek powlekanych. Substancją czynną jest escitalopram, należący do leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI (kod ATC N06AB10).

Escitalopram hamuje wychwyt zwrotny serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Efekt kliniczny narasta stopniowo, dlatego Escitil nie jest lekiem do doraźnego uspokojenia, lecz lekiem do regularnego stosowania w leczeniu przewlekłym. Porównanie z innymi substancjami tej grupy znajdziesz w przeglądzie leków z grupy SSRI.

Na co pomaga Escitil: wskazania z ChPL

Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) Escitil wymienia pięć wskazań:

  • leczenie epizodów dużej depresji;
  • leczenie zaburzenia lęku panicznego z agorafobią lub bez agorafobii;
  • leczenie społecznego zaburzenia lękowego (fobii społecznej);
  • leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego;
  • leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

Ograniczenia wskazań i grupy wiekowe

Farmakoterapia fobii społecznej jest według ChPL wskazana wyłącznie wtedy, gdy zaburzenie w istotny sposób utrudnia pracę zawodową i kontakty społeczne; nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Escitil nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Rozpoznanie i wybór leku należą do psychiatry. Więcej o chorobach, w których stosuje się escitalopram, piszemy w artykułach o depresji i napadach paniki.

Moce tabletek Escitil w obrocie: 10 mg i 20 mg

W obrocie są tabletki powlekane Escitil 10 mg i Escitil 20 mg. Moc i sposób przyjmowania dobiera lekarz indywidualnie, z uwzględnieniem rozpoznania, wieku, czynności wątroby i nerek oraz innych przyjmowanych leków. Według ChPL tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.

Nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani łączyć tabletek o różnej mocy bez zalecenia. Jeśli lek nie przynosi poprawy albo działania niepożądane są uciążliwe, właściwym krokiem jest kontakt z lekarzem prowadzącym.

Kiedy widać efekty leczenia Escitilem

Działanie przeciwdepresyjne escitalopramu pojawia się według ChPL zazwyczaj po 2-4 tygodniach stosowania. W fobii społecznej poprawę uzyskuje się na ogół po 2-4 tygodniach, a w zaburzeniu panicznym maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach.

Po ustąpieniu objawów depresji ChPL zaleca kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy, aby utrwalić odpowiedź. W fobii społecznej zalecane jest leczenie przez 12 tygodni w celu uzyskania trwałej poprawy, a w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym leczenie trwa tak długo, aż będzie pewność, że objawy ustąpiły.

U niektórych osób z zaburzeniem panicznym na początku leczenia lęk może się paradoksalnie nasilić. Według ChPL ta reakcja zwykle ustępuje w ciągu dwóch tygodni nieprzerwanego leczenia.

Skutki uboczne Escitilu i ich częstość

Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia i zwykle słabną wraz z jego kontynuacją. Tabela przedstawia przykłady według częstości podanej w punkcie 4.8 ChPL.

Ostrzeżenia z ChPL, o których warto pamiętać: escitalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT, może obniżać próg drgawkowy, zwiększać skłonność do krwawień (szczególnie razem z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ) oraz wywoływać hiponatremię (zgłaszaną rzadko, w tabeli 4.8 z częstością nieznaną), na którą szczególnie narażone są osoby starsze. Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia seksualne, które w części przypadków utrzymują się po odstawieniu.

Jednoczesne wystąpienie pobudzenia, drżenia mięśni, drgawek klonicznych i gorączki może świadczyć o zespole serotoninowym, stanie potencjalnie zagrażającym życiu, który wymaga pilnej pomocy lekarskiej. Kołatanie serca lub omdlenie w trakcie leczenia także trzeba zgłosić lekarzowi.

CzęstośćPrzykładowe działania niepożądane escitalopramu
Bardzo często (więcej niż 1 na 10 osób)Bardzo częstymi działaniami niepożądanymi escitalopramu są ból głowy i nudności.
Często (od 1 na 100 do 1 na 10 osób)Do częstych działań niepożądanych escitalopramu należą: zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, przyrost masy ciała, lęk, niepokój, nieprawidłowe sny, bezsenność lub senność, zawroty głowy, drżenie, parestezje, biegunka, zaparcie, wymioty, suchość w jamie ustnej, nadmierne pocenie się, bóle stawów i mięśni, zmęczenie, gorączka, zapalenie zatok, ziewanie, zmniejszenie popędu płciowego, u kobiet brak orgazmu, a u mężczyzn zaburzenia wytrysku i impotencja.
Niezbyt często (od 1 na 1000 do 1 na 100 osób)Niezbyt często podczas leczenia escitalopramem występują: zmniejszenie masy ciała, bruksizm, pobudzenie, nerwowość, napady paniki, stany splątania, zaburzenia smaku i snu, omdlenie, rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne, tachykardia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie, obrzęki, a u kobiet krwotok miesiączkowy lub maciczny.
Rzadko (od 1 na 10 000 do 1 na 1000 osób)Rzadkie działania niepożądane escitalopramu to m.in. agresja, depersonalizacja, omamy, zespół serotoninowy, bradykardia i reakcje anafilaktyczne.
Częstość nieznanaZ nieznaną częstością przy escitalopramie zgłaszano m.in. hiponatremię, wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, siniaki, manię, myśli i zachowania samobójcze, akatyzję, zatrzymanie moczu, mlekotok, priapizm i krwotok poporodowy.

Przeciwwskazania i interakcje leku Escitil

ChPL wymienia sytuacje, w których stosowanie Escitilu jest przeciwwskazane:

  • nadwrażliwość na escitalopram lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
  • jednoczesne leczenie nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO;
  • skojarzenie z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) lub z linezolidem;
  • rozpoznane wydłużenie odstępu QT albo wrodzony zespół wydłużonego QT;
  • łączenie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, m.in. lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, w tym hydroksyzyną.

Leki i suplementy wymagające ostrożności

Ostrożności wymaga łączenie escitalopramu z tryptanami, opioidami (np. tramadolem), litem, tryptofanem, preparatami z dziurawcem, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ oraz inhibitorami CYP2C19, takimi jak omeprazol czy flukonazol. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia lekarz powinien znać pełną listę przyjmowanych leków i suplementów; dlaczego to tak ważne, wyjaśniamy w artykule o interakcjach leków.

Escitil a alkohol, prowadzenie samochodu i ciąża

Alkohol. Według ChPL nie należy spodziewać się interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych escitalopramu z alkoholem, jednak, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, połączenie z alkoholem nie jest zalecane. Alkohol może ponadto nasilać objawy depresji i lęku, czyli te, z powodu których lek jest stosowany.

Prowadzenie pojazdów. Wykazano, że escitalopram nie wpływa na sprawność intelektualną ani psychomotoryczną, ale każdy lek psychoaktywny może zaburzać zdolność osądu. ChPL zaleca, by pacjent był poinformowany o możliwym wpływie leku na prowadzenie samochodu i obsługiwanie maszyn.

Ciąża i karmienie piersią. Escitilu nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka; w ciąży należy unikać nagłego odstawienia leku. Karmienie piersią podczas leczenia nie jest zalecane. Planowaną lub stwierdzoną ciążę trzeba zgłosić lekarzowi prowadzącemu.

Escitil a uzależnienie i status psychotropu w przepisach

Escitil jest lekiem psychotropowym w znaczeniu farmakologicznym, czyli działającym na psychikę; tak określa go zresztą sama ChPL. Escitalopram nie figuruje jednak w wykazie substancji psychotropowych w rozumieniu przepisów, dlatego jest zwykłym lekiem na receptę (Rp), bez ograniczeń przewidzianych dla benzodiazepin czy leków stosowanych w ADHD.

ChPL nie opisuje uzależnienia od escitalopramu, natomiast po przerwaniu leczenia często występują objawy odstawienia: w badaniach klinicznych zdarzenia niepożądane po zakończeniu leczenia odnotowano u około 25% osób leczonych escitalopramem i 15% przyjmujących placebo. Najczęściej są to zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie i bóle głowy. Zwykle ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, choć u części osób utrzymują się dłużej.

Objawy odstawienia nie oznaczają uzależnienia, ale wskazują, że leku nie należy przerywać nagle. Sposób stopniowego kończenia terapii ustala lekarz.

Zamienniki leku Escitil i cena

Escitalopram jest dostępny pod wieloma nazwami handlowymi, m.in. jako Elicea, Mozarin, Depralin czy Aciprex. Preparaty te zawierają tę samą substancję czynną, ale mogą różnić się dostępnymi mocami, postacią (np. tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, krople doustne) i substancjami pomocniczymi.

Zamianę na inny preparat warto omówić z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie przy nietolerancji substancji pomocniczych. Cena zależy od apteki, wielkości opakowania i poziomu refundacji; aktualne zasady refundacji i wysokość dopłat podaje obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu refundowanych leków.

E-recepta na Escitil w ramach kontynuacji terapii

Escitil jest wydawany wyłącznie na receptę. Leku nie kupisz legalnie bez recepty, a preparaty z nielegalnych źródeł mogą być podrobione i nie dają pewności co do składu.

Rozpoczęcie leczenia wymaga wizyty u psychiatry lub lekarza prowadzącego. Jeśli Escitil został już przepisany, a leczenie jest udokumentowane, w prorecept.pl można złożyć wniosek o kontynuację przez formularz z wywiadem. Wniosek ocenia lekarz (nadzór medyczny: lek. Damian Wojno, PWZ 3211301), a pytania dodatkowe zadaje na czacie; nie prowadzimy rozmów wideo ani telefonicznych. Szczegóły: e-recepta w leczeniu psychiatrycznym.

Lekarz może odmówić wystawienia recepty, np. przy braku dokumentacji lub objawach wymagających zmiany leczenia. Jeżeli lekarz odmówi, opłata nie podlega zwrotowi, bo dotyczy oceny wniosku. Termin realizacji e-recepty nie może przekroczyć 365 dni; odrębne terminy dotyczą antybiotyków (7 dni) oraz środków odurzających i substancji psychotropowych (30 dni).

Substancja czynna

Inne preparaty z tą substancją

Źródła

Jak zdobyć receptę na Escitil - krok po kroku

  1. Krok 1

    Wchodzisz do formularza wniosku o e-receptę i wskazujesz lek Escitil.

  2. Krok 2

    Wypełniasz wniosek: dane pacjenta, numer PESEL oraz krótki wywiad medyczny.

  3. Krok 3

    Wnosisz opłatę za e-konsultację (250,00 zł) - BLIK-iem lub kartą.

  4. Krok 4

    Lekarz z prawem wykonywania zawodu weryfikuje wniosek i podejmuje decyzję.

  5. Krok 5

    Lekarz może dopytać cię na czacie. Jeśli wystawi receptę, kod otrzymasz e-mailem.

Potrzebujesz recepty na Escitil?

Zamawiam e-receptę · 250,00 zł

Najczęstsze pytania

W jakich zaburzeniach stosuje się Escitil?

Escitil jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzenia lęku panicznego z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. To wskazania z Charakterystyki Produktu Leczniczego. Lek nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 lat. O tym, czy Escitil jest właściwy w danym przypadku, decyduje lekarz po postawieniu rozpoznania.

Czy Escitil jest psychotropem i czy może uzależnić?

Escitil działa na psychikę, ale escitalopram nie jest substancją psychotropową w rozumieniu przepisów i jest wydawany na zwykłą receptę (Rp). ChPL nie opisuje uzależnienia, jednak nagłe przerwanie leczenia często wywołuje objawy odstawienia, np. zawroty głowy, zaburzenia snu, nudności czy drażliwość. Dlatego terapię kończy się stopniowo, według zaleceń lekarza.

Jaki odpowiednik Escitilu może zaproponować lekarz lub farmaceuta?

Odpowiednikami Escitilu są inne leki z escitalopramem, m.in. Elicea, Mozarin, Depralin i Aciprex. Mają tę samą substancję czynną, ale mogą różnić się postacią, dostępnymi mocami i substancjami pomocniczymi. Zamianę na inny preparat, a tym bardziej na inną substancję, należy uzgodnić z lekarzem; w aptece odpowiednik może zaproponować farmaceuta.

Czy alkohol jest dozwolony w czasie terapii Escitilem?

Połączenie escitalopramu z alkoholem nie jest zalecane. ChPL zaznacza, że nie należy spodziewać się bezpośredniej interakcji, ale tak jak przy innych lekach psychotropowych łączenia z alkoholem się nie zaleca. Alkohol może też nasilać objawy depresji i lęku oraz pogarszać sen, osłabiając efekty leczenia. W razie wątpliwości warto zapytać lekarza prowadzącego.

Kiedy można spodziewać się efektów działania Escitilu?

W depresji poprawa pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach regularnego stosowania. W fobii społecznej również na ogół po 2-4 tygodniach, a w zaburzeniu panicznym maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach. Na początku leczenia mogą wystąpić przejściowe działania niepożądane, np. nudności czy ból głowy. Leku nie należy odstawiać z powodu braku szybkiego efektu.

Czy Escitil powoduje tycie albo chudnięcie?

Według ChPL często występuje zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie łaknienia oraz przyrost masy ciała, a niezbyt często zmniejszenie masy ciała. Reakcja jest indywidualna. Escitil nie jest lekiem na odchudzanie i nie powinien być w tym celu stosowany. Wyraźną zmianę masy ciała w trakcie leczenia warto zgłosić lekarzowi, który oceni jej przyczynę.

Materiał ma charakter informacyjny i procesowy - opisuje sposób uzyskania e-recepty. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej, informacje o dawkowaniu mają charakter ogólny, a o dawce i sposobie stosowania decyduje lekarz. O wystawieniu recepty zawsze decyduje lekarz na podstawie wywiadu. Leków o silnym potencjale uzależniającym oraz części leków psychiatrycznych nie obejmuje standardowa e-recepta.